Versplinter me

Afgelopen zaterdag heb ik Versplinter me gekocht van Tahereh Mafi. Ik verheugde me erg op dit boek, want van het vorige tussendeel heb ik erg genoten. Die avond ben ik lekker in bed gaan liggen en begon ik te lezen. Voor degenen die niet weten waar de Juliette-trilogie over gaat een korte introductie zonder dat ik teveel hoop weg te geven.

Juliette heeft een gave, althans zelf ervaart ze het als een last: haar aanraking is dodelijk. Tja, niet erg fijn. Gelukkig zijn er enkele mensen die ze wel kan aanraken, waaronder haar vriend Adam. De regering wil Juliette voor zich winnen, zodat ze haar kunnen gebruiken als levend monster dat dood en verderf kan zaaien. Maar dan blijkt de aartsvijand van Juliette, Warner, toch niet zo vijandelijk te zijn als ze in eerste instantie dacht. In deel 2,5 vertelt Adam over zijn leven en de liefde die hij voor zijn broertje James voelt. De vorige delen bevatten vele hartstochtelijke scènes, die soms wel wat over de top zijn maar die de lezer doet zwijmelen. Dit boek vertelt over de keuze die Adam moet maken tussen Juliette en James. Van romantiek geen sprake.

Eigenlijk vond ik dit boek heel teleurstellend. Ik verheugde me op de zienswijze van Adam en dat hij zou beschrijven wat hij voor Juliette voelde. Waarom is hij zo door haar gefascineerd? Wat voelt hij precies voor haar? Voor ik het wist had ik het boekje (van een kleine zeventig pagina’s) uit en bleef ik wat verdwaasd voor mij uitkijken. Huh? Waar is de Adam gebleven die we uit de vorige boeken kennen? Ja, natuurlijk begrijp ik dat hij zich verantwoordelijk voelt voor zijn broertje maar dan mag hij nog wel even uiten hoe hij zich voelt. Of liever: wat hij allemaal voelt voor Juliette. Dit boek maakt dat Team Warner – sorry mensen die de serie niet kennen, dit is voor jullie heel onduidelijk – aan de winnende kant staat. Het boek leest op zich fijn, maar mist de romantiek uit de vorige delen. Hopelijk is het afsluitende deel van de serie – dat deze maand uitkomt – een stuk beter dan dit boek. Want ik vond het erg tegenvallen.

Sterren: 2 (van 5)

Versplinter me (deel 2,5 uit de Touching Juliette-trilogie)

Tahereh Mafi

Blossom Books

€9,95 

Recensie preview

Vorige week ben ik begonnen in Marina van Carlos Ruiz Zafón. Door drukte kom ik nauwelijks aan lezen toe, maar tot nu toe ben ik erg positief over het boek. Hoewel ik dacht dat het een boek voor volwassenen was, bleek het geschreven (of in ieder geval uitgegeven) te zijn voor young adults. Wie van de Schaduw van de wind houdt, zal dit boek vast ook prachtig vinden. Zafón creëert net als in de boeken omtrent Daniël en het Kerkhof der Vergeten Boeken, een mysterieus avontuur in de straten van Barcelona. Ik hoop begin volgende week een recensie over dit boek te kunnen plaatsen, want dit boek wil ik jullie (tot dusverre) zeker niet onthouden!

Voor de nieuwsgierigen plaats ik hieronder de tekst van de achterflap.

Vijftien jaar later is de herinnering aan die dag bij mij teruggekomen. Ik heb de jongen gezien die in de nevel van station Francia ronddoolde en de naam van Marina lichtte opnieuw op als een verse wond. Allemaal bewaren we een geheim op de zolder van de ziel, achter slot en grendel. Dit is het mijne.

In mei 1980 verdwijnt de 15-jarige Oscar Drai plotseling van school in de oude stad van Barcelona. Zeven dagen en nachten weet niemand waar hij uithangt...

Zijn verhaal begint in het oude stadshart van Barcelona, waar hij Marina en haar vader Germán Blau, een portretschilder, ontmoet. Marina neemt Oscar mee naar een kerkhof, om getuige te zijn van een macaber ritueel dat elke vierde zondag van de maand plaatsvindt. Precies om tien uur 's ochtends verschijnt een koets, getrokken door zwarte paarden. Er stapt een vrouw uit, in het zwart gekleed, haar gezicht gesluierd, met in haar gehandschoende hand één enkele roos. Ze loopt naar een grafsteen die geen naam vermeldt, maar waarop alleen een mysterieuze afbeelding van een zwarte vlinder met opengeslagen vleugels te zien is.

Als Oscar en Marina besluiten haar te achtervolgen, begint een reis die hen naar de hoogtepunten van een vergeten, naoorlogs Barcelona leidt, een wereld voor aristocraten en actrices, uitvinders en magnaten, en een duister geheim dat op hen wacht in het mysterieuze labyrint onder de straten van de stad.

De test

Deze recensie wil ik al een tijdje schrijven, maar door drukte kwam het er steeds maar niet van. Nu eindelijk: hier is hij! Twee weken terug las ik De Test van Joelle Charbonneau, het eerste deel uit The Testing Trilogy. Het boek kwam enkele maanden geleden binnen bij de winkel en ik besteedde er nauwelijks aandacht aan. Ik vond het vooral een groot boek en dat we er veel hadden binnengekregen. Nadat een aantal weken later nog steeds geen enkel exemplaar was verkocht, besloot ik de uitgever een mail te sturen en te vragen om een leesexemplaar. Veelal verkoopt een boek toch beter als de verkoper iets over het verhaal kan vertellen. Het boek las ik uit in twee dagen.

Waar gaat De test over?
Cia Vale leeft in een verwoeste wereld. Het land waar ze woont, het Verenigd Gemenebest ooit een deel van Amerika, is verwoest na De Zeven Oorlogsfasen. De wereld moet opnieuw opgebouwd worden, maar de enige personen die daar aan kunnen bijdragen zijn studenten die aan dé universiteit hebben gestudeerd. Je wordt niet zomaar aangenomen op de universiteit. Allereerst moet je uitblinken tijdens je (middelbare) schooltijd en vervolgens moet je worden uitverkoren om mee te mogen doen aan de test. Hoe deze test precies in werking treedt weet niemand, zelfs de mensen die deze test hebben doorstaan weten niet meer wat zij precies hebben moeten doen gedurende deze test. Cia wordt samen met drie andere klasgenoten uit haar kolonie uitgekozen. Alle kolonies leveren enkele testkandidaten. Cia’s vader heeft ook gestudeerd aan de universiteit en daarvoor de testrondes doorstaan. Hij weet niets meer van deze periode, maar wordt jaren later nog steeds geteisterd door vreselijke nachtmerries. Zijn raad aan Cia: vertrouw niemand.

Zodra de test is begonnen, beseft Cia dat het niet alleen om kennis draait, maar ook om doorzettingsvermogen, sluwheid en fysieke kracht.

Wat vond ik ervan?
Het begin van het verhaal vond ik niet bijster interessant. Ik had het idee dat ik een bewerking aan het lezen was van De hongerspelen. Hoewel ik deze serie met veel plezier gelezen heb, vind ik het niet altijd fijn om boeken te lezen waar automatisch vergelijkingen tussen worden getrokken. Maar naarmate het verhaal vorderde, verdwenen de vergelijkingen steeds meer. Ja natuurlijk, af en toe kon ik er bijna niet omheen. Zo mogen slechts 20 van de 108 deelnemers studeren aan de universiteit en de rest verdwijnt op raadselachtige wijze.

Hoewel ik het verhaal steeds spannender vond, miste ik het een en ander in het verhaal. Ik had het idee dat sommige aspecten beter uitgewerkt konden worden waardoor het verhaal sterker werd. Zo wordt Cia op een gegeven moment aangevallen door gemuteerde mensen. Deze spannende gebeurtenis duurt echter maar een pagina en had van mij veel uitgebreider mogen zijn. Dit gebeurde meerdere malen in het boek en iedere keer dacht ik ‘hè jammer, nu heb je net dat extra puntje laten liggen!’. Ook komt het liefdesverhaal tussen Cia en Tomas niet helemaal uit de doeken. Daar had de auteur wat meer aandacht aan mogen besteden. Wat is de voorgeschiedenis van deze twee jonge verliefden en wanneer viel het kwartje voor Tomas dat hij verliefd was op Cia? Iets meer romantiek dus. Het verhaal was daardoor niet minder leuk, maar misschien wel minder goed.

Wel moet gezegd worden dat Joelle Charbonneau een fijne schrijfstijl heeft. Je vliegt werkelijk door de pagina’s heen en het is ook dusdanig interessant dat je door wilt blijven lezen. Bovenstaand stuk klinkt misschien ietwat negatief, maar dat ben ik niet. Het verhaal eindigt met een ongelooflijke cliffhanger, waardoor je direct door wilt met lezen van het tweede deel.

Zojuist trok ik al de vergelijking met De hongerspelen. Dit hoeft niet negatief te zijn, immers als je van dergelijke verhalen houdt, past dit boek wel thuis in het rijtje Hongerspelen, Divergent et cetera. Ik zal het boek niet afraden, maar ik weet niet zeker of ik het aanraad. Laat ik het zo zeggen: als de auteur het tweede boek beter uitwerkt, kan het een goede serie worden en raad ik het iedereen aan die van dystophische verhalen houdt. Ik ben inmiddels toch erg nieuwsgierig naar het tweede deel en hoop het binnenkort te lezen.

Sterren: 3.5 (van 5)

De test

Joelle Charbonneau

Karakter uitgevers

€19,95 (hardcover)

Zo blij met jou!

Door alle (boek)winkels, uitgeverijen, reclameborden et cetera word je ermee bestookt: morgen is het valentijn. Vijf jaar terug vierde ik mijn eerste valentijn met mijn vriend en inmiddels is hij al een tijdje druk in de weer met de voorbereidingen voor onze vijfde valentijnsdag samen. Ik deel de mening dat valentijn vooral heel commercieel is, maar wat vind ik het altijd leuk als mijn vriend me weer verrast met een romantische picknick op de vloer voor de openhaard waar de televisievlammen lekker lopen te knetteren of een bevroren stuk ijs waar een ingevroren roos in zit met de tekst ‘mijn hart smelt voor jou’.  Tja, gruwel of smelt ervan, ik blijf het lief vinden!

Om in het thema van valentijn te blijven, wil ik een bijzonder prentenboek met jullie delen. Een prentenboek over verliefdheid en elkaar ‘gewoon’ lief vinden. Het boek is dit jaar uitgekomen bij Clavis, en wat was ik blij dat ik een recensie-exemplaar toegestuurd kreeg!

Zo blij met jou! gaat over Sofia en haar verwarrende gevoelens. Ze is verliefd op een jongen uit haar klas, maar ze weet niet zo goed wat daar mee aan moet. Vandaar dat ze advies vraagt aan haar oma, want die weet altijd raad. Oma vertelt over haar herinneringen aan verliefd zijn en hoe ze aan opa vertelde dat ze verliefd op hem was.

'Maar wat heb je hem dan precies gezegd?’ vraagt Sofia.                        'Dat ik hem van alle jongens het leukst vind,’ zegt oma vrolijk.

Het verhaal wordt prachtig geïllustreerd door de illustraties van Jenny Bakker. Iedere pagina is duidelijk met veel zorg samengesteld en de prenten zijn bijna magisch, zo mooi als ik ze vind. De illustraties sluiten nauw aan op het verhaal, maar als je beter kijkt zie je dat ook de illustraties een eigen verhaal vertellen. Een vogeltje dat stiekem met een sok wegvliegt, een kikker die zich verschuilt achter een blad van de pagalobloem of een jongetje dat dromerig van een dak kijkt naar Sofia.

Zo blij met jou! heeft een prachtige cover die nieuwsgierig maakt naar de rest van het verhaal. Het liefst zou ik jullie enkele prenten willen laten zien, of eigenlijk één specifieke. Deze staat ook op de achterkant van het boek. Andere prenten van het verhaal kan ik niet laten zien omdat ik denk dat dat tegen de rechten van de uitgever ingaat, dus zullen jullie het boek toch maar eens zelf in de boekwinkel moeten doorbladeren. Ik ben zo blij met dit boek!

Zo blij met jou!
An Swerts & Jenny Bakker

Uitgeverij Clavis

€14,95

Ik lees Nederlands

Bron: ingeleest.nl

Vorig jaar heb ik meegedaan aan de Ik lees Nederlands-challenge die ik bij lange na niet gehaald had (10/15). Deze challenge daagt je uit boeken te lezen van Nederlandse of Vlaamse bodem, omdat men veelal vertaalde literatuur leest. Ik verklaar me maar direct ‘schuldig’, want ook ik kwam erachter dat ik nauwelijks Nederlandstalige boeken lees. Maar goed, dit jaar ga ik opnieuw de uitdaging aan. Om het mezelf gemakkelijker te maken heb ik de boeken alvast bepaald. Ik kan natuurlijk altijd nog switchen tussen boeken. Zeven van deze boeken heb ik in de boekenkast staan, dus dat scheelt ook direct weer in het lezen van boeken die nog steeds een keer gelezen moeten worden. Ik ben benieuwd hoeveel boeken al de deelnemers dit jaar bij elkaar lezen, want vorig jaar waren het er meer dan 600! Moet je voorstellen wat een boost dat is voor de Nederlandse literatuur!

• Niemand in de stad – Philip Huff
• Vallende ster – Bernlef
• Harten Sara – Thomas Olde Heuvelt
• De bijbel voor ongelovigen – Guus Kuijer
• Hoe een klein rotgodje God vermoordde – Guus Kuijer
• Het doden van een mens -  Guus Kuijer
• Stern – Thomas Heerma van Voss
• Kalf – Myrthe v/d Meer
• Barista: Koffie verkeerd! – Elsbeth Witt
• Euforie – Christiaan Weits

Lijkt het je ook leuk om mee te doen? Dan kan je je aanmelden op http://www.ingeleest.nl/ik-lees-nederlands/comment-page-1/#comment-10166

Daar staan ook duidelijk de spelregels uitgelegd. Ik ga in ieder geval mijn best doen, want het eerste boek ligt klaar: De bijbel voor ongelovigen. 

Ik heb er zin in!

Liebster Award

Wat leuk! Ik ben vandaag genomineerd voor de Liebster Award door Manon van Keulen van kwetterelfje.blogspot.nl Een leuk blog waarop Manon stukjes schrijft over diverse onderwerpen. Ook schrijft ze op haar blog kleine verhaaltjes. Bedankt Manon voor de nominatie!

Maar wat is de Liebster Award precies? Deze award is in het leven geroepen om de kleinere bloggers (tot 200 volgers) een duwtje in de rug te geven en zo deze blogs wat meer aandacht te geven. Want tja, ehh waar is waar. Het is soms erg lastig om je (Nederlandstalige) blog onder de aandacht te brengen van het grotere publiek. Ik ben al heel erg blij met mijn kleine veertig volgers, al springt mijn hart iedere keer weer een beetje omhoog als ik zie dat ik een nieuwe volger heb.

Ik moet toegeven dat sommige van de aan mij gestelde vragen best lastig te beantwoorden waren. Hieronder volgen ze:


1. Waarom ben je deze blog begonnen?

Bibiesboeken ben ik begonnen doordat ik merkte dat ik meer wilde dan alleen het lezen van boeken. Ik wilde schrijven en anderen inspireren om sommige boeken ook te lezen. Ook ben ik heel nieuwsgierig en vind ik het altijd leuk om te zien wat andere mensen lezen en wat voor mening zij hebben over boeken. Maar het blijkt nog best lastig te zijn om in contact te komen met je volgers. Sommige volgers leer je een beetje kennen en eigenlijk zijn dat ook de mensen voor wie je schrijft omdat zij degenen zijn die wat van zich laten horen. Dit stimuleert tot verder bloggen. Daarom laat ik vaak korte berichtjes achter bij kleinere bloggers om te laten weten dat hun blog gelezen wordt!

2. Schrijf je liever weinig maar uitgebreid, of veel en kort?

Ik merk dat ik het liefst schrijf als ik ook echt wat te vertellen heb. Een tijdje terug was het een beetje rustig op leesgebied en toen zat ik een beetje vast. Ik heb een boekenblog en ik weet niet of mensen het dan leuk vinden om dan meer te lezen dan over boeken. Ik probeer daarom ook niet altijd te persoonlijk te worden omdat ik bang ben dat dit mensen afschrikt. Ehm, ik schrijf het liefst 2 a 3 keer per week. Echt lange stukken hoeven het niet te zijn, als er maar wel wat zinnigs vermeld wordt.

3. Welk genre voel je je het meest in thuis?

Young adult! Ik heb zelf de leeftijd van een ya en ik vind het aanbod geweldig. Het is zo divers. Maar ook lees ik graag populaire fictie zoals de boeken van Jonas Jonasson of thrillers van Lars Kepler. En vanzelfsprekend jeugdliteraire boeken, immers ik studeer Jeugdliteratuur! Ook struin ik altijd boekenblogs af voor nieuwe tips. Heb je een goed boek en wil je dat aanraden: stuur een berichtje!

4. Welke genre laat je het liefst links liggen?

Science fiction. Dat is een genre waar ik me niet in thuis voel. Ook lees ik weinig non-fictie boeken.

5. Kopen of lenen?

Nou... eigenlijk kopen. Maar ik heb inmiddels zo veel boeken dat ik ook weer moet verkopen om mijn huis niet helemaal vol te bouwen met boeken. Ik weet dat veel mensen zeggen dat een huis vol boeken mooi staat - en dat is in zekere zin ook zo - maar doordat ik anti-kraak woon is het voor mij erg lastig om de boeken te verhuizen. Daarom probeer ik boeken van de universiteits bibliotheek te lenen, maar dat terugbrengen... Zucht.

6. Nieuw of tweedehands

Dat maakt me echt niets uit. Een nieuw boek heeft iets fijns, maar een tweedehandsboek is een stuk goedkoper. Ook vind ik het altijd een leuk idee dat iemand voor mij het boek (hopelijk met veel plezier) heeft gelezen.

7. Liever je eigen boekenwereld scheppen, of verdwalen in die van een ander?

Zeker weten verdwalen in die van een ander. Laat mij maar zien wat anderen lezen, hoe zij een wereld vol boeken creëren. Bij deze vraag moet ik direct denken aan Schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafon. Prachtig. 

8. Als er een ramp zou uitbreken en je zou nog één boek kunnen redden, welk boek zou het zijn?

Mijn fotoboek? Die is mij toch wel heel veel waard. Eigenlijk zijn al mijn andere boeken te vervangen, de meesten zijn nog wel nieuw te verkrijgen of tweedehands te koop. Eigenlijk vind ik dit wel een grappige vraag want als je mij deze vraag twee jaar terug had gesteld, zou ik hoogstwaarschijnlijk een halve hartverzakking krijgen bij het idee dat mijn boeken allemaal in brand vliegen. Nog steeds geen fijne gedachte, maar ik probeer minder materialistisch te zijn. Ik wist niet dat het mij lukte, maar het is eigenlijk best bevrijdend om minder om spullen te geven. Valt er een bordje kapot van mijn servies, tja balen.. maar er is geen man overboord. En trouwens: het scheelt weer in verhuizen.

9. En wat zou het zijn als het niet per se een boek was?

Mijn vriend redt zichzelf hopelijk. (Oeps!) Dus wordt het mijn kat Kroel. Mijn lieve knuffeldier op wie ik stiekem heel erg verliefd ben. Ik vind hem heel stoer en duidelijk een kater. Als iemand over een 'zij' praat corrigeer ik diegene altijd met 'hij' of 'hem'. Heel vervelende eigenschap! Maar ja, hij is dan misschien ook wel een klein beetje vrouwelijk. Hij ligt nu te slapen op een tas en vanmorgen trof ik hem aan zoals hier op de foto. 

10. Wat is je grootste droom?

Eigenlijk is mijn grootste droom om gezond en gelukkig oud te worden. Klinkt een beetje cliché maar wat is belangrijker dan gelukkig zijn? Ja natuurlijk, het liefst heb ik een geweldige baan waar jullie allemaal stikjaloers op zullen zijn. Maar dan moet ik eerst achterhalen wat die baan is. Op dit moment lijkt het mij geweldig om de PR in te gaan voor boeken, maar eigenlijk lijkt het mij ook heel erg leuk om een eigen boekwinkel te openen met daarin een kleine lunchroom. Een leuke vintagestijl gecombineerd met tuttige kopjes.. ja dat zie ik ook wel zitten.

11. Wat is je levensmotto?

Ojee. Het probleem met een levensmotto is dat je die ook eigenlijk moet nakomen of dat je daar voor de volle honderd procent in gelooft. Ik zou willen zeggen: 'streef naar dat wat je gelukkig maakt', maar gelijktijdig voel ik de druk om bepaalde zaken te volbrengen die je op dit moment niet zo gelukkig maken. Snap je wat ik bedoel? Lekker optimistisch weer. Sorry..


De elf vragen voor de bloggers die ik nomineer. Lastig, want ik volg boekenblogs, maar ook blogs over taarten, zoetigheid, gezondheid et cetera. Dit wordt een bijzondere vragenlijst..

1. Wat vind jij zo leuk aan bloggen?
2. Waarom is jouw blog meer dan het volgen waard?
3. Wat maakt jou op dit moment het meest gelukkig?
4. Als je zou mogen kiezen tussen iedere dag een uur lezen of iedere dag een uur bakken, waar zou jij dan voor gaan? En waarom!
5. Het allermooiste boek dat je ooit gelezen hebt.
6. De allerlekkerste taart die je ooit gegeten of gemaakt hebt.
7. Wat is de meest bijzondere ervaring die je hebt meegemaakt met bloggen?
8. Wat moet iedereen volgens jou in huis hebben?
9. Hoe ziet jouw ideale huis eruit?
10. Wat maakt jou tot wie je bent?
11. Stel dat je over een bijzondere kracht kan beschikken (dit kan alles zijn, van onzichtbaar worden tot talen in 5 minuten leren spreken), voor welke kracht zou jij gaan?

Nu is het de bedoeling dat ik ook vijf mensen nomineer voor de Liebster Award. Lastig alleen dat eigenlijk iedereen deze prijs ongeveer al gewonnen heeft. Toch nomineer ik de volgende vier blogs omdat ik deze oprecht leuk vind en - voor zover ik weet - zij de award nog niet gewonnen hebben.

De door mij genomineerden zijn:
1. Taart en Zoet!
2. Inge leest
3. Granaatappel Design
4. Zoett

Nog even de spelregels:

- Noem degene die jou heeft genomineerd
- Beantwoord de 11 vragen die je van hem/haar gehad hebt
- Nomineer zelf 5 bloggers met 200 volgers of minder
- Bedenk zelf 11 vragen voor je nominaties
- Stuur de genomineerde bloggers er een berichtje over

De boekwinkel

Sommige vrouwen wil je een schop onder hun kont geven. “Emancipatie!!!” wil je naar ze roepen. Een vrouw tegen wie ik dit heel graag wilde zeggen was Esmee, hoofdpersonage uit De boekwinkel. Esmee is intelligent, promoveert aan Colombia University op de werken van de Amerikaanse schilder Wayne Thiebaud en heeft een gedegen kennis van literatuur. Wanneer ze een relatie krijgt met Mitchell, een rijke man die economie doceert, voel je al aankomen dat deze man eigenlijk niet zo leuk is als hij zich voordoet. Hoewel Esmee en Mitchell pas enkele maanden samen zijn, raakt ze per ongeluk zwanger. Voordat ze het hem kan vertellen gaat de relatie over. Wanneer ze elkaar enkele weken later treffen, komt Mitchell achter haar zwangerschap en laat hij haar weten dat het kind niet gewenst is. Hij probeert haar zelfs ervan te overtuigen dat het beter voor de baby is om abortus te plegen. Als zij abortus pleegt, zal hij weer bij haar terugkomen. Op dit punt moet Esmee toch wel doorhebben dat hij een onwaarschijnlijke l*l is, toch? (Of ben ik misschien iets te kortzichtig?)

Het boek heb ik met veel plezier gelezen, maar ik kon me erg irriteren aan de hulpeloosheid van Esmee. Toch kon ik me ook wel weer inleven in haar. (He, lekker wisselvallig van me!) Immers, ze is zwanger en haar ex wil niets van de baby weten. Logisch toch dat ze de beste situatie voor haar en haar kindje wil, die zij denkt te hebben door de relatie met haar ex opnieuw aan te gaan. Maar het verhaal gaat niet alleen over Esmee, haar zwangerschap en haar vervelende ex. Zodra Esmee erachter komt dat ze zwanger is, beseft ze dat ze geld moet verdienen. Vandaar dat ze solliciteert bij de tweedehandsboekwinkel De Uil. Haar nieuwe collega’s zijn op zijn zachtst gezegd bijzonder. Esmee past prima thuis bij de boekwinkel en leert de vaste klantenkring goed kennen evenals zij vriendschap sluit met daklozen.

Het verhaal bevat de nodige humor en er zitten leuke verwijzingen in naar bekende literaire werken. Zo beseft Esmee dat ze zich lang niet zo heldhaftig gedraagt als heldinnen uit bekende literaire werken zoals Jane Eyre. De boekwinkel is een fijn boek om te lezen, maar verwacht niet te veel inhoud. 8weekly omschrijft het boek als ‘een gecultiveerde chicklit’ en eigenlijk kan ik mij daar best in vinden. Te negatief wil ik me nou ook weer niet uiten over dit boek, want ik heb – voornamelijk de passages die zich afspelen rondom boekhandel De Uil - het met best veel plezier gelezen. De boekwinkel is een fijn boek voor een druilerige zondagmiddag.

Sterren: 2,5

De boekwinkel

Deborah Meyler

The house of books

€18,95